Wirusowe zapalenie wątroby typu B

Wirus HBV może wywoływać zakażenia ostre lub przewlekłe. Do zakażenia dochodzi przez kontakt z zakażoną krwią, skaleczenie ostrym sprzętem medycznym np. zanieczyszczonymi igłami lub innymi ostrymi sprzętami, a także przez kontakty seksualne z osobami zakażonymi. Matka chorująca na wzw B może podczas porodu zarazić swoje dziecko. Okres od zakażenia do wystąpienia pierwszych objawów wynosi od 3 do 6 miesięcy. Do początkowych objawów choroby można zaliczyć złe samopoczucie, utratę apetytu, zażółcenie gałek ocznych, zmianę zabarwienia koloru moczu na ciemniejszą oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. U ponad 50 % osób zakażonych nie występują praktycznie żadne objawy. Wzw B może prowadzić do zapalenia stawów, małopłytkowości (skaza krwotoczna prowadząca do anemii lub obfitych krwotoków w przyszłości), guzkowego zapalenia tętnic
lub kłębuszkowego zapalenia nerek. U jednej na cztery osoby chorujące bezobjawowo, zakażenie HBV może przeobrazić się w przewlekłe zapalenie wątroby, prowadzące do raka bądź marskości wątroby.

W Polsce do połowy lat 80-tych XX wieku chorowały średnio 43 osoby na 100 000 mieszkańców. Liczba zachorowań zaczęła systematycznie spadać po wprowadzeniu powszechnych szczepień ochronnych. Wpływ na spadek zachorowań miało też zaostrzenie przepisów dotyczących sterylizacji sprzętu medycznego, mającego kontakt z krwią. Do końca marca 2021r. zdiagnozowanych zostało 205 przypadków przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B.
W 2020r. zdiagnozowanych zostało 976 przypadków przewlekłego wzw B i 14 zachorowań na ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B, gdzie w 2019r. na przewlekłą postać wzw B chorowało 2814 osób. Szczepienie przeciw wzw B należy do obowiązkowych szczepień ochronnych. W Programie szczepień przewidziane są 3 dawki podawane w następującej kolejności: pierwsza dawka w ciągu 24 godzin po urodzeniu, druga dawka w 2 miesiącu życia oraz trzecia dawka w 7 miesiącu życia. U osób wykonujących zawody medyczne, mających styczność z osobą zakażoną HBV lub mających kontakt ze skażonym materiałem biologicznym szczególnie zaleca się szczepienie, zwłaszcza wtedy jeśli
nie były one wcześniej zaszczepione przeciw wzw B. W przeciągu ostatnich 10 lat nie stwierdzono ani jednego zachorowania na wzw B w grupie wiekowej do 25 lat, objętej obowiązkowymi szczepieniami, co wskazuje na skuteczność szczepionek w walce z tą chorobą.

Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Augustowie