Rozmowa z historykiem i starostą augustowskim Jarosławem Szlaszyńskim o przypadającym 1 marca dniu pamięci o żołnierzach wyklętych i ich działalności na Augustowszczyźnie.
Bartosz Lipiński
08.04.2018 14:00
(aktualizacja 13.04.2023 10:53)
Na nowo struktury podziemne odbudowali porucznik Franciszek Niedźwiedzki „Derkacz”, wielce szanowany w Augustowie powojenny nauczyciel oraz kapitan Tadeusz Malesiński „Tadeusz”. Warunki działania po obławie były trudniejsze i nadzieje na zwycięstwo mniejsze. Po sprytnym ogłoszeniu amnestii, której władze nie miały zamiaru respektować, większość żołnierzy podziemia ujawniła się 25 kwietnia 1947 roku. W konspiracji pozostali już tylko najbardziej zdeterminowani, zdesperowani członkowie podziemia. Najbardziej polityczny charakter miała działalność sierżanta Stanisława Orłowskiego „Pioruna”. Najdłużej utrzymywali się w konspiracji Edmund Krysiuk „Lot”, Eugeniusz Gołębiewski „Gabryś”i Antoni Kwiedorowicz „Lis”, który jako ostatni członek podziemia antykomunistycznego w powiecie augustowskim zginął 2 października 1954 roku pod Skieblewem.
Napisz komentarz
Komentarze
Jarosław Nietupski
10.04.2018 21:37
Pozwalam sobie dodać iż obiektywną analizę z punktu widzenia historycznego na temat Niezłomnych opracował historyk Mariusz Matuszewski. Wolną od dywagacji osób tematu nie znających czy ubeckich kłamstw... Może ona posłużyć osobom mniej dotkniętym rodzinnie lub z różnych względów nie pasjonujących się historią - nawet jeśli ten okres powinien być właściwie znany powszechnie. Także w tym celu aby nieświadomymi wypowiedziami spowodowanymi niewiedzą nie krzywdzić tych, którzy bezpośrednio czy pośrednio przez tą historię przeszli.
Jaroslaw NIETUPSKI
10.04.2018 13:16
Dzien dobry.
Dobrze iz redakcja przypomina o przeszlosci - nie tak dalekiej, Augustowszczyzny i Niezlomnych. Tego typu dzialania moze popchna do przodu akcje IPN w sprawie oblawy augustowskiej. Albowiem, mozna odniesc wrazenie iz ostatnimi czasy dochodzenie w tej sprawie stanelo w martwym punkcie. Rodziny ofiar (a sa one bardzo liczne - na miare zaangazowania regionu w walke z sowiecka okupacja), nie sa nawet informowane na biezaco o postepach dochodzenia. Zyjace osoby pokrewne bezposrednio (rodzenstwo, dzieci...) z pomordowanymi, po pobraniu przez IPN od nich DNA, w celu ewentualnego ustalenia powinowadztwa z odnalezionymi (hipotetycznie) szczatkami, nie wiedza niemal nic na temat postepow (jesli takie sa) owego dochodzenia. A pozostajacy jeszcze przy zyciu pragneli by byc informowani o toku dzialan. Przykladem jest moja mama, ktorej ojciec a moj dziadek Henryk Dyczewski wtedy 26 letni (jak i brat jego zony i mojej babci - Tadeusz Stelmasik, 19 letni w 1945 roku - takze zamordowany w oblawie), byl ofiara tych wydarzen i ktora na wlasna reke udala sie do IPN aby poddac sie pobraniu DNA i nie wie nic na temat sledztwa. Czas plynie i zastanawiamy sie czy ze swym podeszlym wiekiem jeszcze nadejdzie jej czas aby moglaby sie pomodlic na grobie ojca, ktorego jej zabrano gdy miala 3 latka a jej brat niecale 2.... w lipcu 1945. Moja Swietej Pamieci babcia Zosia nie doczekala, jej syn Wladyslaw takze nie. Moze brat dziadka Florian, zyjacy, mialby to szczescie takze.
Mozliwe, ze akcja dziennikarzy i tym bardziej augustowskiego Dziennika Powiatowego, ktoremu mozna podziekowac za tego typu artykuly, pozwoli na wieksze zaangazowanie Panstwa na pelne ujawnienie szczegolow tej tragicznej histori.
Strona nr 1
Strona nr 2
Strona nr 3
Strona nr 4
Strona nr 5
Strona nr 6
Strona nr 7
Strona nr 8
Strona nr 9
Strona nr 10
Strona nr 11
Strona nr 12
Strona nr 13
Strona nr 14
Strona nr 15
Strona nr 16
Strona nr 17
Strona nr 18
Strona nr 19
Strona nr 20
Strona nr 21
Strona nr 22
Strona nr 23
Strona nr 24
Napisz komentarz
Komentarze