Armia Krajowa na Ziemi Augustowskiej

Podstawy pod rozwój Armii Krajowej dali oficerowie i podoficerowie rezerwy, którzy jeszcze przed wybuchem drugiej wojny światowej zostali przeszkoleni, zaprzysiężeni i wyposażeni w niezbędny sprzęt i uzbrojenie w ramach Dywersyjnej Organizacji Wojskowej. Kierowali nią kapitan rezerwy Antoni Karp pseudonim „Jarząbek” i porucznik rezerwy Wacław Skabowski pseudonim „Burza”, sierżant Wincenty Merkiewicz pseudonim „Rózga”, bracia Antoni i Piotr Choroszewscy, Piotr Milanowski. Ponieważ byli to doświadczeni oficerowie i podoficerowie rezerwy, uniknęli aresztowań i błędów, które popełnili pierwsi konspiratorzy. Na ich trop nie zdołały wpaść sowieckie organy bezpieczeństwa i kiedy okupacja sowiecka została zastąpiona przez okupację niemiecką, w marcu 1942 roku podporządkowali się Armii Krajowej i zaczęli budować jednolitą strukturę konspiracyjną. Bardzo wydatnie działania te wspierał ksiądz Wojciech Chojnowski pseudonim „Józef”, który był kapelanem augustowskiego obwodu AK i odegrał bardzo istotną rolę w wiązaniu nici konspiracji. Mimo wyjątkowo trudnych warunków działania -do obwodu suwalskiego odeszły przedwojenne gminy Szczebro-Olszanka i część gminy Dowspuda, zaś wschodnie gminy z powiatu augustowskiego: Hołynka, Balla Wielka, Łabno, Wołłowiczowce i część gminy Kurianka zostały przekazane do obwodu Grodno-Niemen Prawy, obwód augustowski AK zdołał włączyć w struktury konspiracyjne około 1,5 tysiąca zaprzysiężonych żołnierzy.