Reklama

Pielęgnują szkolne przyjaźnie

Podziel się

Oceń

Grupa dawnych uczniów I Liceum Ogólnokształcącego im. Grzegorza Piramowicza w Augustowie w sposób szczególny pielęgnuje szkolne przyjaźnie. Od wielu lat organizuje bowiem zjazdy dwóch maturalnych roczników 1964 i 1965 roku. W tym roku ponad 30 osób, byłych licealistów czterech licealnych klas, spotkało się w 55 lat po maturze. Były uściski, łzy radości i wspomnienia o tych, którzy już odeszli. Warto wspomnieć, że na jednym ze spotkań po latach związała się niezwykła para.

Beata Perzanowska
03.07.2019 12:43 (aktualizacja 14.04.2023 00:00)

-Poprosiłam wtedy swoich przyjaciół, by każdego klasowego kolegę zaprosili do mojego domu. Podawałam im swój adres i numer telefonu. Udało nam się wtedy spotkać w gronie 14 osób. Byłam wtedy już na emeryturze i moli klasowi koledzy powiedzieli, że skoro nie mam co robić, to powinnam zorganizować zjazd na 40-lecie po maturze -informuje Sławomira Kąkolewska. -To było 15 lat temu. Na liście do odszukania i powiadomienia o organizowanym spotkaniu miałam 124 nazwiska absolwentów czterech klas maturalnych z dwóch roczników. Dwóch roczników, bo byliśmy ostatnim rocznikiem, który zdawał maturę w innym systemie. Część osób z naszego rocznika po prostu została na drugi rok, bo albo zwyczajnie nie zdała albo na maturze, nie zdała jednego przedmiotu, a to łączyło się z powtarzaniem klasy.

Pani Sławomira podkreśla, że zadanie odszukania po tylu latach tak dużej liczby osób było wręcz karkołomne.

-Bardzo trudno było wszystkich znaleźć. Dysponowałam jedynie miejscem urodzenia absolwentów. Dzwoniłam do danej miejscowości i pytałam czy jest taka osoba, która 58 lat temu nazywała się tak i tak. Do dziś nie wiem jak to się stało, że trafiałam w dziesiątkę, bo nagle w słuchawce słyszałam, że tak, to jest siostra mojego męża. Były to przecudne sytuacje Zdarzyło się, że jedna osoba mieszkała 30 kilometrów od mojej miejscowości i jej dzieci chodziły do szkoły tam gdzie ja mieszkałam, a nigdy się nie spotkaliśmy -opowiada Sławomira Kąkolewska. -Pracowałam raz przy jednym weselu i jedna z rodzin, która gościła na tej uroczystości nocowała w takim domku. Moim zadaniem było odebrać od niej klucze i zaproponować poczęstunek. Pani, która mi te klucze przyniosła powiedziała jedynie, że się bardzo śpieszą, bo muszę dojechać do Gdańska, więc z poczęstunku nie skorzystają. Potem w luźnej rozmowie zapytałam właścicielkę tego domu, czy może przypadkiem zna moich klasowych kolegów, bo wiedziałam, że niektóre osoby są z tych okolic. Pokazałam jej nazwiska poszukiwanych przez mnie osób, a ona mówi, ojej to nasza Lilka chodziła z panią do szkoły? A ja na to, że niech pani nie mówi tylko, że to ta osoba, która oddawała mi klucze, to moja szkolna koleżanka? Okazało się, że tak i otrzymałam jej numer telefonu. Zadzwoniłam do niej i zapytałam czy mnie pamięta. Ona odpowiedziała, że oczywiście mnie pamięta, ale gdy przypomniałam jej sytuację z wesela, to była bardzo zaskoczona, że osobą, odbierającą klucze byłam ja.

Organizatorka zjazdu dodaje, że takich historii było mnóstwo.

Data dodania: 03.07.2019 12:43

Napisz komentarz

Treść komentarza

Podpis

★Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu dziennikpowiatowy.pl.z siedzibą w Augustowie, ul. Młyńska 34 jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.

Komentarze